کیس درمانی ۱۳ · کیس آموزشی کوتاه
پروتز موقت Essix در دوره استئواینتگریشن
حفظ زیبایی با هدف به حداقل‌رساندن فشار و بار ناخواسته بر ناحیه جراحی
بیمار خانم ۳۷ ساله‌ای بود که دندان‌های ۲۱ و ۲۲ او پس از ضربه دچار شکستگی ریشه شده بودند و امکان حفظ آن‌ها وجود نداشت. در ناحیه هر یک از این دو دندان یک ایمپلنت قرار داده شد، اما مسئله فقط جایگزینی نهایی دندان‌ها نبود؛ بیمار باید دوره استئواینتگریشن را نیز پشت سر می‌گذاشت، در حالی که ناحیه قدامی فک بالا از نظر زیبایی برای او اهمیت زیادی داشت.
برای این دوره از یک پروتز موقت Essix استفاده شد. هدف این بود که ظاهر لبخند تا زمان آماده‌شدن ایمپلنت‌ها برای فاز پروتزی حفظ شود و هم‌زمان فشار و بار ناخواسته بر ناحیه جراحی و ایمپلنت‌های تازه‌کاشته‌شده تا حد امکان کاهش یابد. Essix در ناحیه جراحی relief کامل داشت و ساپورت آن فقط از دندان‌های باقی‌مانده تأمین می‌شد.
وضعیت اولیه
حفظ ظاهر بیمار، بدون تبدیل provisional به منبع بارگذاری
نکته اصلی طراحی
Essix باید با طرح جراحی هماهنگ می‌شد، نه فقط با ظاهر لبخند
دو دندان جایگزین‌شده داخل Essix عمداً از تماس اکلوزالی خارج شدند؛ نه در MIP تماسی داشتند و نه در حرکات اکسنتریک. بنابراین این پروتز موقت قرار نبود نقش یک پروتز باربر را ایفا کند، بلکه راه‌حلی موقت برای حفظ زیبایی بود که باید با روند healing و شرایط ایمپلنت‌های تازه‌کاشته‌شده هماهنگ می‌شد.
برای من، نکته اصلی این کیس خودِ Essix نیست؛ مهم‌تر این است که یک پروتز موقت در ناحیه زیبایی نباید جدا از طرح جراحی دیده شود. ممکن است از نظر ظاهری نتیجه قابل‌قبولی ایجاد کند، اما اگر ساپورت، relief و تماس‌های اکلوزالی آن درست طراحی نشده باشند، همان وسیله‌ای که برای راحتی بیمار ساخته شده می‌تواند با هدف اصلی درمان در تعارض قرار بگیرد.
در این بیمار تلاش کردم دو نیاز را هم‌زمان حفظ کنم: بیمار در طول دوره استئواینتگریشن از نظر ظاهری بدون دندان نماند و در عین حال، پروتز موقت تا حد ممکن از ناحیه جراحی مستقل باشد و نیروی ناخواسته‌ای به ایمپلنت‌ها منتقل نکند.
MIP
بدون تماس
حرکات اکسنتریک
بدون تماس
ساپورت
فقط دندان‌های باقی‌مانده
Relief
کامل در ناحیه جراحی
درمان نهایی و محدودیت مستندات
آنچه می‌دانیم را می‌گوییم؛ چیزی بیش از آن را نه
پس از تکمیل دوره استئواینتگریشن، درمان نهایی با رستوریشن‌های تمام‌سرامیک زیرکونیای لیرشده انجام شد. تصویر نهایی این رستوریشن‌ها در آرشیو فعلی موجود نیست؛ بنابراین این صفحه عمداً به‌عنوان یک کیس آموزشی درباره مدیریت پروتز موقت ارائه می‌شود و نه به‌عنوان مستند کامل نتیجه نهایی ایمپلنت.
به نظرم این محدودیت چیزی از ارزش آموزشی کیس کم نمی‌کند، به شرط آنکه روشن گفته شود چه چیزی مستند است و چه چیزی نیست. آنچه در اینجا می‌توان نشان داد، منطق طراحی پروتز موقت و نقش آن در دوره healing است؛ بنابراین درباره نتیجه نهایی تصویری، ادعایی فراتر از مستندات موجود مطرح نمی‌کنم.
جمع‌بندی
جمع‌بندی
برای من، ارزش این کیس در یک جزئیات نسبتاً ساده اما مهم است: پروتز موقت در دوره استئواینتگریشن فقط برای پرکردن یک فضای خالی ساخته نمی‌شود. Essix در ناحیه جراحی relief کامل داشت، ساپورت آن از دندان‌های باقی‌مانده تأمین می‌شد و دندان‌های جایگزین‌شده در MIP و حرکات اکسنتریک از تماس خارج بودند. هدف، کاهش تا حد امکان فشار مستقیم و بارگذاری ناخواسته در دوره healing بود. پروتز موقت فقط نباید ظاهر بیمار را حفظ کند؛ باید با زیست‌شناسی مرحله‌ای که درمان در آن قرار دارد هم سازگار باشد.
کیس بالینی و عکاسی © Dr Mehrdad Akhavan Khaleghi. استفاده یا بازنشر بدون اجازه ممنوع است.